Van mensen die de ene vanzelfsprekendheid na de andere uitspreken, wordt wel gezegd dat ze 'tegeltjeswijsheden'
uitkramen. Deze uitdrukking verwijst naar de huiselijke tegeltjes in Delfts-blauw die vroeger in vele huizen hingen.
Op de tegeltjes waren teksten te lezen als: 'Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens', 

'Van het concert des levens krijgt niemand een program' en 'Beter een goede buur dan een verre vriend.'